Perspective, by Aaron Zehah

અભિગમ

-એરન ઝીયા

એક ગરીબ માણસ પોતાની પત્ની અને ૬ બાળકો સાથે એક ખુબ નાના એક ઓરડા ના મકાન માં રહેતો હતો. તેઓ હંમેશ એકબીજા સાથે ભટકાય અને એટલી નાની જગ્યા હતી કે શ્વાસ લેવો પણ મુશ્કેલ હતો! આખરે તે માણસ થાકી ગયો. તેને પોતાની પત્ની ની સલાહ લીધી કે શું કરવું જોઈએ. “જાઓ સંત ને જઈને મળો,” તેને કહ્યું, અને થોડીવાર રકઝક કરી તે ગયો.

સંતે તેનું સ્વાગત કર્યું અને કહ્યું, “હું જોવ છું કે તને કંઇક પરેશાની છે. જે પણ હોય તું મને કહી શકે છે.“
એટલે તે ગરીબ માણસે સંત ને પોતાની આપવીતી કહી કે તેના નાના ઘરમાં કેવી રીતે તે, તેની પત્ની અને ૬ બાળકો એકજ ઓરડા માં ખાય છે, પીએ છે અને સુએ છે. તેને કહ્યું, “હવે અમે એકબીજા પર ગુસ્સો કરી અને ખુબ ઝગડવા લાગ્યા છીએ. જીવન અતિશય ખરાબ થઇ ગયું છે. “

સંતે થોડીવાર તે માણસ ની પરેશાની પર ગહન વિચાર કર્યો. પછી તેને કહ્યું, “તું વચન આપ કે હું જેમ કહું તેમ કરીશ તો જરૂર બધું સારું થઈ જશે. બોલ આપીશ વચન?” “હું વચન આપું છું,” માણસે કહ્યું.

ત્યારબાદ સંતે તેને એક વિચિત્ર પ્રશ્ન કર્યો. “તું પશુપાલન કરે છે?” “હા”, તેને કહ્યું. “મારી પાસે એક ગાય, એક બકરી અને થોડા મરઘાં છે.”
“સરસ”, સંતે કહ્યું. “હવે જયારે તું ઘેર જાય ત્યારે, બધાંજ પશુઓને તારી સાથે ઘરમાં રહેવા લઈજા.”
માણસ સંતની આવી સલાહ સાંભળી અચંબિત હતો પણ તેને વચન આપ્યું હતું સંત ના કહેવા પ્રમાણે કરવાનું. એટલે તે ઘેર આવ્યો અને બધા પશુઓ ને પોતાના આ નાના ઘરમાં લઇ ગયો.

બીજા દિવસે તે ગરીબ માણસ ફરી દોડી ને સંત પાસે ગયો અને કહ્યું, “મહારાજ, આ તમે શું કર્યું છે?” તે રડી પડ્યો. “આ ત્રાસદાયક છે. તમારા કહેવા પ્રમાણે મેં કર્યું અને બધા પશુઓ ઘરમાં ફેલાઈ ગયા છે ! મહારાજ, મને મદદ કરો!” સંતે શાંતિથી સાંભળ્યું અને કહ્યું, “હવે ઘરે જા અને મરઘાં ને ફરી ઘરની બહાર મુક.”
સંત ના કેહવા પ્રમાણે તેને કર્યું પણ બીજા દિવસે તે ફરી તેમની પાસે દોડી આવ્યો. “મરઘાં તો ગયા, મહારાજ, પણ આ બકરી !” તે રડ્યો. “આ બકરી તો બધી ઘરવખરી તોડે છે અને જે જુએ તેને ચાવે છે!” સંતે કહ્યું, “જા ઘેર અને બકરી ને બહાર કાઢ, ભગવાન તારું ભલું કરે.”
તે માણસ ઘેર આવ્યો અને બકરી ને બહાર મૂકી. પણ તે ફરી સંત પાસે રોતો કકળતો ગયો. “મહારાજ, તમે આ કેવું દુસ્વપ્ન મારા ઘરમાં શરૂ કર્યું છે! આ ગાય સાથે રહેવું તે તો ગમાણમાં રહેવા બરાબર છે. “ શું માણસો આવા પ્રાણી સાથે એક ઘરમાં રહી શકે?”

સંતે પ્રેમથી કહ્યું, “દોસ્ત, તું સાચું કહે છે. ઈશ્વર તારું કલ્યાણ કરે. જા ઘેર અને ગાય ને પણ ઘરની બહાર મુક.” તે માણસ ઝડપથી ઘેર ગયો અને તરત ગાય ને ઘરની બહાર મૂકી.

બીજા દિવસે તે દોડતો સંત પાસે આવ્યો અને ફરી કહ્યું. “ઓ, મહારાજ, ચેહરા પર મોટા સ્મિત સહીત તે બોલ્યો, “હવે અમારી જિંદગી ખુબ સારી છે. પ્રાણીઓ બધાંજ ઘરની બહાર છે. ઘર હવે શાંત છે અને અમારી પાસે ખુબ જગા છે! કેટલો આનંદ છે !”

મનન ના પ્રશ્નો:
૧.) આપણા અનુભવ નો આધાર આપણા અભિગમ પર છે, તે વિષે તમારું શું મંતવ્ય છે?
૨.) તમને ક્યારેય એવો અનુભવ થયો છે કે તમે તમારા અભિગમ વિષે સભાન થયા હો અને પછી તમારા અભિગમ માં બદલાવ લાવીને તમે અનુભવ પણ બદલ્યો હોય?
૩.) તમે મુક્ત રીતે તમારો અભિગમ સર્જી શકો તે વિષે કેવી રીતે સભાન બનશો?

Ari's Awakin Mar 6th Awakin Marin Reading (sent via email)

Seed Questions for Reflection

How do you relate to our perspective shaping our experiences? Can you share a personal story of a time when awareness of your perspective shaping your experience allowed you to shift your perspective and thereby, your experience? What helps you recognize your freedom to shape your perspective?

Moved by this reading? Join a live Awakin Circle to discuss in community.

Join this week

More ways to connect

Join a Metta Circle

Practice loving-kindness meditation together

Explore peer-learning pods

Small groups diving deeper into shared themes

Start your own local circle

One living room, one intention — we'll help

Add Your Reflection

7 Past Reflections

Andy

May 15, 2020

These short story's are entertaining and comforting .
Brings a smile for the day ahead.

Harman

Oct 2, 2018

I read this story of some one somewhere..

There was a guy who was a player, a sportsman. One day when he was playing a crucial match of his life, he was injured and he lost the match.. He was very disappointed with that and asked god why me... but he got no answer. He went to hospital and his leg was perhaps fractured.. Then in the next few days he started retrospecting his life about where things went wrong and he realized all through his life he had won so many matches where he did not even deserve to win and he never asked god why me.. but soon as he lost this match he started complaining god.. He felt sorry about complaining and accepted the fate.

I hope you get the idea..

Forgive me If I am mistaken with exact story.. as I dont remember who that player was..

Jyotima

Oct 2, 2018

Myself Jyotima, When i was very young i was diagnosed with disease names Takayashu. I was always sick and moving around doctors. I used to complain a lot, crib, cry and use to ask “ Why Me”. Why i have to suffer so much, why I am going thru all this. Why can’t i live a normal life. My life became a life of a victim. While this was all going there was so much good also happening in my life. My supportive parents, my well paying job,good life style, beautiful home, my loving husband ,adorable kids and caring friends all around, which i never noticed and appreciated. In year 2010 when my health deterioted and life got me the situation where i could see death very closely , i got the awakening and realisation of life , how blessed i was. Every breathe was so precious , every moment is a blessing which i spent in complaining . That was a turning time in my life which shaped my perspective of life and started practicing “ Gratitude” for my every bre... View full comment

Paul Hunter

Oct 2, 2018

A couple of years ago my mother passed away and a separation also led to me being apart from my son for what seemed like unbearable periods of time. I have practiced Vipassana and Anapana for quite a while but even so I could not work with the pain I experienced and had no equanimity.

As a surfer I began to remember the pain associated with being held down by a large wave, the feeling of needing to breath but not being able to. I felt relief in my body that I could breath freely, without restiriction. From there I began to see that, though I was living in my van, I had shelter from the harsh weather. I began to recall that I had food that day and was not starving.

This practice of gratitude eventually brought me back to my breath, which brought me back to observing bodily sensations. It may be this practice of gratitude that saved my life.

david doane

Sep 30, 2018

I see the effects of our experience and perspective being circular, shaping one another, the circular process starting with experience which to me is basic and primary. Oscar Wilde said, "Nothing worth knowing can be taught." That is, it's learned by experience which shapes our perspective which shapes our experience. That's what happened in Aaron Zehah's story. Once the man experienced the increased crowding in his little home, his perspective changed. And with a different perspective his experience in his home changed. In all matters, my experiences have ongoingly shaped my perspective whch has shaped my experience.

Jagdish P Dave

Sep 29, 2018

The world is how we see it. What lense we are using shapes the experience of the world we live in. The poor man in this story saw his world, the small house he lives in with his wife and his six children sleeping in the small room as a source of his misery. When his house was filled with chickens,a goat and a cow he realized how much misrable he became. Now he gained another perspective to look at the same house he lived in. This new and different perspective changed his old perspective. How we look at our life and how we relate to it makes a big diifference.Our awareness of our perspective shapes our expereince. Mindful awareness helps us to create a clear perspective of living with deep contentment with the world we live in.Our house becomes a home. When I was growing up in a family composed of four brothers, three sisters and parents living in a small house, We did not feel miserable. We learnt the art of living by living in a small houe wi... View full comment

Kristin Pedemonti

Sep 29, 2018

We become the stories we tell and focus upon. I love this folktale and used to tell it when I performed for families at libraries and schools. :) In my own life I am currently wrestling with the idea of relocating out of Washington DC where I moved 4 years ago. I keep asking myself, "am I seeing the full picture" or am I focusing on a negative perspective: is it really too "noisy" here with the current political atomsphere and activism that's now nearly 24/7? I ask myself to remember all the good here too: the amazing Burning Man and couchsurfing communities, the deeply heartfelt All Souls Unitarian church I attend. The fact that it's a walkable city. My housemates whom I lovingly refer to as the Golden Girls as they are in their 70s and 80! So many blessings. And yes, DC is tough to live in at the moment too. So I meditate and pray and ask, "what is best for my heart and soul" and may I see the full picture with gratitude too. I hope this helps... :) To shape perspective in a b... View full comment