Savaşı Durdurmak
Manevi terbiyenin amacı irade gücümüzle değil anlayış ve kademeli bir eğitim aracılığıyla organik bir şekilde savaşı bitirmemiz için bize bir yol sunmaktır. Devamlılığı olan manevi bir pratik hayatla yeni bir bağlantı kurmamızda bize yardımcı olur. Bu bağlantı sayesinde savaşlarımızdan vazgeçeriz.
Savaşın dışına çıktığımızda her şeyi yepyeni görürüz, Tao Te Ching buna “hasretle perdelenmemiş gözler” der. Her birimizin nasıl çatışmalar yarattığını görürüz. Sürekli devam eden beğenilerimizi ve hoşumuza gitmeyen şeyleri ve bizi korkutan her şeye direnmek için içine girdiğimiz kavgayı görürüz. Kendi önyargımızı, açgözlülüğümüzü ve kendi bölgemizi nasıl da korumaya çalıştığımızı görürüz. Tüm bunlara bakmak bizim için zordur fakat bunlar gerçekten de oradadır. Böylece, devam eden tüm bu savaşların altında egemen olan eksiklik ve korku hislerini görürüz. Hayatla girdiğimiz mücadelenin kalplerimizi nasıl da kapattığını görürüz. […]
Bu hepimiz için bir görevdir. Bireysel ve toplumsal olarak kendi hızımızın, bağımlılıklarımızın ve savaşı sonlandırma inkarımızın acısını geride bırakmamız lazım. En büyük dönüşümler bu basit eylemden gelebilir. Napoleon Bonaparte bile hayatının son döneminde bunu anlamış ve şöyle söylemişti: “Dünyada beni en çok neyin şaşırttığını biliyor musunuz? Gücün bir şeyleri yaratmakta yetersiz kalması. Uzun vadede ruh kılıca karşı her zaman galip gelmiştir.”
Ne zaman savaşmayı bırakırsak o zaman şefkat ve kalbin yüceliği ortaya çıkar. İnsan kalbi için en derin tutku bunu nasıl yapabileceğimizi keşfetmektir. Hepimiz kendi korkumuzun, öfkemizin, bağımlılığımızın sınırlarının ötesine geçmek ve “Ben” ve “benim” den, kendi küçük hikayemizden ve küçük benliğimizden daha büyük olan o şeyle bağlantıya geçmek arzusunu paylaşıyoruz. Savaşı durdurmak ve her şeyi kapsayan o yüce yere dokunmak için zamansız ana gelmek mümkün. Bu manevi terbiyenin ve bir yolu kalple seçmenin amacıdır. Bu da kendi içimizdeki barışı ve bağlantıyı keşfetmek ve içimizdeki ve etrafımızdaki savaşı durdurmak içindir.
Tefekkür soruları: Yazarın kendi hızımızın, bağımlılıklarımızın ve savaşı sonlandırma inkarımızın acısını geride bırakmamız hakkındaki görüşüne nasıl bakıyorsun? Savaşın dışına çıktığın ve “hasretle perdelenmemiş” yeni gözlerle her birimizin aslında çatışma yarattığını gördüğün bir anını paylaşabilir misin? Kendi içinde gerçekten neler olduğunu görmende ne yardımcı oluyor?
Excerpted from "A Path with Heart" by Jack Kornfield.
Seed Questions for Reflection
How do you relate to the author's exhortation to move from the pain of our speed, our addictions and our denial to stop the war? Can you share a personal story of a time you stepped out of the battle and saw with fresh eyes 'unclouded by longing' how each of us creates conflict? What helps you look at what's really there within you?
