ધૂળ સાફ કરવી હોય તો કરી લો
— રોઝ મિલિગન દ્વારા
ધૂળ સાફ કરવી હોય તો કરી લો, પણ શું એના કરતાં વધુ સારું એવું નહીં હોય કે કોઈ ચિત્ર દોરી લો, કોઈને એક પત્ર લખી દો,કોઈ કેક બનાવી લો, અથવા કોઈ બીજ વાવી દો? અને થોડી વાર થોભીને વિચારો, તમારી ઇચ્છા અને તમારી જરૂરિયાત વચ્ચે કેટલો ફરક છે?
ધૂળ સાફ કરવી હોય તો કરી લો, પણ સમય બહુ ઓછો છે. એવી નદીઓ છે જેને તરીને પાર કરવાની છે, એવા પહાડો છે જેને ચઢવાના છે; એવું સંગીત છે જેને સાંભળવાનું છે,એવા પુસ્તકો છે જેને વાંચવાના છે; એવા મિત્રો છે જેમને સાચવવાના છે, અને એવું જીવન છે જેને જીવવાનું છે.
ધૂળ સાફ કરવી હોય તો કરી લો, પણ દુનિયા તમારી સામે છે, તમારી આંખોમાં સૂરજનો પ્રકાશ છે, તમારા વાળને પવનનો સ્પર્શ થઈ રહ્યો છે; બરફના હળવા છાંટા છે, વરસાદની એક બૂંદ છે,આ દિવસ ફરી ક્યારેય પાછો આવવાનો નથી.
ધૂળ સાફ કરવી હોય તો કરી લો, પણ આ વાત યાદ રાખજો, વૃદ્ધાવસ્થા આવશે, અને તે બહુ મહેરબાન નહીં હોય.અને જ્યારે તમે જશો,અને જવાનું તો છે જ,ત્યારે તમે પોતે પણ ધૂળ બની જશો.
મનન માટેના મૂળ પ્રશ્નો:-
1. જીવનની સૌથી સામાન્ય લાગતી ક્ષણો,“બરફના હળવા છાંટા, વરસાદની એક બૂંદ” પોતાની અંદર એવી તાત્કાલિકતા ધરાવે છે કે જેનો જવાબ માત્ર ઘરને ગોઠવતા રહેવામાં નથી મળી શકતો. આ વિચાર સાથે તમે કેવી રીતે જોડાઓ છો? અને જ્યારે તમે આ સત્ય સાથે થોડી વાર બેસો છો કે “આ દિવસ ફરી ક્યારેય પાછો નહીં આવે,” ત્યારે તમારા અંદર શું જાગે છે?
2. શું તમે તમારા જીવનની એવી કોઈ ઘટના શેર કરી શકો, જ્યારે તમે એવી કોઈ બાબતને, જેને કરવી જરૂરી અથવા તમારી જવાબદારી માનવામાં આવતી હતી, થોડા સમય માટે બાજુ પર મૂકી અને તમારા અંદરની કોઈ વધુ જીવંત હાકલને અનુસરી હતી,કોઈ નદી તરફ, કોઈ મિત્ર તરફ, અથવા કોઈ અધૂરા વિચાર તરફ? એ પસંદગીએ તમને શું સમજાવ્યું કે તમારા માટે ખરેખર શું મહત્વનું છે?
3. તમને “ઇચ્છા” અને “જરૂરિયાત” વચ્ચેનો ફરક સમજવામાં અને તેની નજીક રહેવામાં શું મદદ કરે છે, જેથી આજે તમે જે જીવનને ઘડી રહ્યા છો, એ જ ખરેખર એવું જીવન બને જે તમે દિલથી જીવવા માંગતા હતા?
Rose Milligan lives in Lancaster, Lancashire, England.
How do you relate to the notion that life's most ordinary moments - "a flutter of snow, a shower of rain" - carry an urgency that no amount of tidying can answer, and what does it stir in you to sit with the truth that "this day will not come around again"? Can you share a personal story of a time when you set aside what felt obligatory or responsible to follow something more alive in you - a river, a friend, a half-formed idea - and what that choice revealed about what you actually value? What helps you stay close to the difference between want and need, so that the life you are tending is the one you actually want to have lived?